تبلیغات
رها پارس - این اعضا با اهدا زنده می مانندوزنده نگه می دارند.
شنبه 24 اردیبهشت 1390

این اعضا با اهدا زنده می مانندوزنده نگه می دارند.

   نوشته شده توسط: رضا شرافت پیما    


http://4.bp.blogspot.com/_BldrsdFxPTA/SMQI1hHjkdI/AAAAAAAADjw/Vge-yL5L_No/s1600/Bilde+2.png

"هرکس انسانی را زندگی بخشد گویی تمام انسان ها را زندگی بخشیده است."

من با دیدن فیلم بسیار خوب وتاثیرگذار "بودن یا نبودن" ساخته‌ی کیانوش عیاری به موضوع اهدای عضو پس از مرگ بطور جدی علاقمند شدم و پس از جستجوی فراوان متولی این امر در ایران را یافتم "بانک اعضای پیوندی ایران" که محل آن در بیمارستان امام خمینی است. به نظرم مردم آگاهی کمی در مورد این مساله دارند و به همین دلیل در حد توان خود برای اطلاع رسانی در این زمینه تلاش کرده و می‌کنم.

*پیوند اعضا و نسوج بهترین و تنها راه بازگشت به زندگی در بسیاری از بیماریهاست.

*اهدای بسیاری از اعضای بدن از طرف فرد زنده غیر ممکن است.

*از تمام کسانی که دچار مرگ مغزی و یا مرگ قلبی (فوت معمولی) شده‌اند در صورت رضایت اولیای دم می‌توان اعضایی را برداشت کرد.

*اعضای اصلی انسان مثل قلب، ریه، کبد، کلیه... به دلیل داشتن رگهای خونی اصلی به محض فوت سریعا از بین می‌روند. بنابراین این اعضا فقط از موارد مرگ مغزی قابل برداشت است و پس از برداشت نیز مدت زمان کوتاهی قابل نگهداری بوده و سریعا باید پیوند زده شوند.

*نسوج مثل استخوان، دریچه قلب، تاندون، قرنیه چشم... مدت زمان بیشتری زنده می‌مانند و بعد از فوت عادی نیز قابل برداشت است و برای سالها می توان آنها را نگه داشت.

* در تمام دنیا از چند دهه قبل، مرگ مغزی، معادل مرگ قطعی در نظر گرفته شده است و در کشور ما نیز طبق قانون ( مصوب 1379) مرگ مغزی معادل مرگ می باشد. بر اساس همین قانون اجازه برداشت اعضا از موارد مرگ مغزی و قلبی با رضایت خانواده و پیوند آن صادر شده است.

*مرگ مغزی: حالتی است که مغز از بین می‌رود و می‌میرد ولی چون نخاع زنده است بقیه اعضا (مانند قلب) برای مدت چند روز زنده باقی می‌مانند؛ در این حالت تنفس فرد قطع می شود و از نظر پزشکی امکان بهبود یا زنده شدن فرد وجود ندارد و به محض جدا شدن دستگاه‌ها تنفس قطع شده و فرد می‌میرد و با دستگاه و مراقبت‌های پزشکی نیز تنها چند روز امکان "زندگی گیاهی" برای فرد وجود دارد. 

*مرگ مغزی با بیهوشی یا کما کاملا تفاوت دارد و اکثرا در اثر تصادفات پیش می‌آید.

*برای تایید مرگ مغزی در ایران، فرد را 24 ساعت زیر نظر نگه می‌دارند و پس از آزمایش‌های گوناگون و تایید 6 متخصص منصوب وزیر و پزشکی قانونی مرگ مغزی تایید می‌شود و کار پیوند فقط در دانشگاه‌های دولتی باید انجام شود.

*در موارد فوت نیز اگر فرد دچار بیماری عفونی نباشد و به موقع اطلاع و رضایت داده شود، می‌توان نسوج را برداشت.

*در تمامی موارد فرد اهدا کننده نباید مبتلا به بیماری ایدز، هپاتیت و سرطان بوده و بیشتر از 60 سال سن نداشته باشد.

*گیرندگان پیوند براساس گروه خونی، شدت نیاز و مدت زمان انتظار در لیست انتظار قرار می‌گیرند و همزمان با رضایت خانواده متوفی برای اهدای عضو، تعدادی از گیرندگان پیوند از نظر اندازه و وزن و آزمایش‌های تطابق بافتی مورد بررسی قرار می‌گیرند تا عضو به مناسب‌ترین فرد پیوند شود.

*برای عضو یا نسوج هیچ گونه وجهی به اهدا کننده پرداخت و یا از پیوند گیرنده دریافت نمی‌شود، اما برای هزینه‌های عمل جراحی و نگهداری عضو و آزمایشات مبالغی هزینه می‌شود که نسوج تحت پوشش بیمه می‌باشد و در مورد اعضا دولت اکثر هزینه را پرداخت می کند.

*در عمل برداشت عضو از متوفی، جسد مثله نمی‌شود و به جای عضو برداشت شده پروتزی هم شکل جایگزین می‌شود تا شکل ظاهری جسد تغییر نکند. 

*ذکر این نکته ضروریست که حتی در صورت عضویت در این طرح و یا وصیت کتبی، عدم رضایت خانواده، مانع از انجام این کار می‌شود. بنابراین برای اطمینان از عملی شدن این خواسته قلبی خود، بستگان خود را از این تصمیم خیرخواهانه مطلع کنید.

طی نظر سنجی به عمل آمده عدم اطلاع رسانی صحیح و عدم اطمینان به سیستم پزشکی و اجرایی این طرح از مهمترین دلایل عدم تمایل مردم در انجام این کار است.